Неазначальная форма дзеяслова, яе сінтаксічная роля. Асабовыя і безасабовыя дзеясловы (азнаямленне)
Меню

Ведаць:

  • асаблівасці неазначальнай формы дзеяслова, яе сінтаксічную ролю
  • сутнасць паняццяў безасабовыя дзеясловы, асабовыя дзеясловы

Умець:

  • правільна падбіраць інфінітыў да кожнай формы
  • вызначаць пачатковую форму дзеяслова ў тэксце па пытаннях, асаблівасцях значэння і граматычных прыметах
  • выяўляць асабовыя і безасабовыя дзеясловы

Дадатковыя
матэрыялы

1.Устаўце прапушчанае слова.
Неазначальная форма дзеяслова () – гэта яго пачатковая форма.

Правільны адказ: інфінітыў

2.Адзначце рады, у якіх усе дзеясловы стаяць у неазначальнай форме.

быць, цікавімся, разумець
запісаць, скласці, стрыгчы
чакаць, весці, нясуць
сустракацца, вітацца, спадзявацца

3.Адзначце правільныя сцверджанні.

Асабовыя дзеясловы паказваюць, хто ўтварае дзеянне.
У сказах з безасабовымі дзеясловамі можа быць дзейнік.
Безасабовыя дзеясловы змяняюцца па асобах і ліках.
Безасабовыя дзеясловы абазначаюць дзеянні, якія адбываюцца самі па сабе.

4.Адзначце сказы з безасабовымі дзеясловамі.

Асенняе поле сумавала па летніх днях.
З бору дыхнула цёплым паветрам.
Помняцца вобразы бацькавай спадчыны, чуюцца словы ласкавыя матчыны.
Вакол пахла вішнёвым сокам.

5.Устанавіце адпаведнасць паміж выдзеленымі словамі і іх сінтаксічнай роляй.
-Дапаўненне
-Азначэнне
-Дзейнік
-Выказнік
Дараваць — зразумець і паверыць.-
Жаданне вучыцца заўсёды трэба вітаць.-
Вольга Пятроўна прапанавала сустрэцца ў наступным годзе.-
Дзетак узгадаваць — не грыбкоў назбіраць.-